Znowu wracasz do domu styrana 

Znowu cię widzę na kolanach 

Znów nie pytam gdzieś była 

Skąd żeś wróciła 



Tępo patrzysz po ścianach 

Tępo patrzysz po ścianach 

A ja znikąd sie więcej nie dowiem 

Niż z oczu twych 

I powiek 

Zaciśniętych do krwi warg 

Możesz milczeć sobie 



Znowu budzisz się rano styrana 

Znowu cię widzę na kolanach 

Znów nie pytam co sie śniło 

Co tam słychać 



Tępo patrzysz po ścianach 

Tępo patrzysz po ścianach 

A ja znikąd się więcej nie dowiem 

Niż z oczu twych 

I powiek 

Z zaciśniętych do krwi warg 

Możesz milczeć sobie 

Możesz milczeć sobie 



Znikąd sie więcej nie dowiem 

Niż z oczu twych 

I powiek 

Zaciśniętych do krwi warg 

Możesz milczeć sobie 



Nic mi więcej nie powie 

Niż wzruszone ramię 

I dłonie 

Przestępujące ciało z nogi na nogę 

Możesz milczeć sobie 

Możesz milczeć sobie 

I tak wiemy oboje


Gdzie bywała najczęściej w jakie chodziła miejsca

Czarny płaszcz nudna twarz chłopięca

Złośliwi mówili na nią piękna



Czarne myśli miewała od samego poczęcia

Łaziła kanałami nie szukała szczęścia

Złośliwi mówili na nią naiwna



Jednym okiem przyglądała się 

Jakie to wszystko brudne i złe

Tak jak i inni miała nadzieję

Że kiedyś wszystko

Poukłada się 



Ilu chłopców już miała i czy była do wzięcia

Ilu kochała i trzymała w objęciach

Złośliwi mówili na nią niewinna



Włosy na głowie rzadsze niż na rękach

Dziury sumienia wypalone w spodenkach

Złośliwi mówili na nią piękna



Jednym okiem przyglądała się...



Teraz cieszy się

Ze wszystko czego miała mniej nie jest potrzebne jej

Teraz cieszy się

Że wszystko czego bała się daleko od niej jest

Śpij spokojnie Piękna